Handleiding tijdens de eerste halve finale!

Dinsdag is het wéér zover. Terwijl oppositie wordt vermoord of opgesloten in gevangenissen gaat Europa feestvieren in een decadente Crystal Hall.

 

De halve finale van het Eurovisie Songfestival…

 

1. Montenegro: Neem gerust de tijd om uzelf te installeren, de zakjes chips in een kommetje te gieten. Het enige wat je Rambo uit Montenegro kan nageven is lef door het Eurovision Songfestival te openen met de zin ‘Euro sceptic, unalphabetic’. De man balanceert op de rand van diskwalificatie door zijn politieke verwijzingen, maar mompelt zich vast naar de onderste regionen. Met zijn Trojaans paard is hij tegen zaterdag terug thuis om de finale te bekijken vanuit zijn zetel. Prognose: geen finale

2. IJsland: De eerste quasi zekere finalist verschijnt op het scherm. Een gladde man, een rondborstige blonde, stevige stemmen en een speels viooltje houden je met een bombastische liefdessong 3 minuten vast. Het klassieke Eurosongrecept blijft werken. Prognose: finale

3. Griekenland: De Grieken nemen geen risico’s, … nou, … toch niet op Eurosongvlak . De alomgekende 3 B’s (Borsten, Benen, Billen) aangevuld met een deuntje dat ook al weinig om het lijf heeft en teksten waar zelf Belle Perez verlegen zou bij worden. Slim gezien, ook fastfood blijft verkopen. Prognose: finale

4. Letland: Sommige zangeressen verdenk je écht van andere talenten waarmee ze hun songfestivaldeelname hebben versierd. Hoe hard Anmary ook probeert om ons wijs te maken dat ze een ‘beautifull song’ heeft, sleept het liedje zich met haar geniaal russisch accentje naar het eind. Een nummer voor wie de definitie van oubollig intussen vergeten was. Prognose: geen finale.

5. Albanië: Suus trakteert je op een gratis gehoortest. Hou de volumeknop misschien toch bij de hand als haar klaagzang stijgt naar haar hoogtepunt, want eerlijk? Ik zou haar niet graag vertellen dat haar schoon vaas van de kast gevallen is. Hoe dan ook zal ze indruk maken. Prognose: finale

6. Roemenië: Chiro- en Scoutsleiders, zet je schrap.. want hier komt jullie kampdans 2012! Ook in Roemenië hebben ze begrepen dat het plaatje moet kloppen en dus worden ook hier mannelijke hormonen bespeeld. Vrolijk, zomers en in je oor wurmend voor de rest van de week. Prognose: finale

7. Zwitserland: Sommige landen kampen met een ‘net niet’-syndroom en Zwitserland doet er alles aan om de traditie niet te breken. Dit is net geen rockgroep, die net niet kan zingen en net geen goed liedje brengt. De finale wordt dan wellicht ook net niet gehaald. Prognose: geen finale.

8. België: Haal de aanstekers maar boven, zo zijn we zeker dat er toch een beetje vuur zit in onze inzending. Iris beleeft ginder de tijd van haar leven op de feestjes, noemt schaapjes naar zichzelf en .. ha ja, zingt ook nog een liedje. Iris kan zingen, maar bewijst vooral dat haar eerste en enige succes een radiohit(je) was. Ondanks het flashy roos decor blijft het een kleurloze bedoening. Prognose: geen finale.

9. Finland: Zak nog maar ‘n beetje dieper in de zetel en neem er gerust een dekentje bij. Finland gaat op hetzelfde elan door. Ook hier kabbelt het liedje, net als de stem van Pernilla, voort maar wordt de neiging om de zapper vanonder de chipszakjes te zoeken bijzonder groot. Prognose: geen finale.

10. Israël: Tijd voor de vreemde eend. Ja, ik vraag me ook al jaren af waarom Israël meedoet op een Europees festival. Maar het rariteitenkabinet dat ze ook dit jaar hebben voorzien zorgt voor zo’n chaotisch rommelboeltje dat weer niemand nog begrijpt wat de bedoeling ervan is. Het klinkt wel leuk en ze hebben veel verspreide vriendjes in Europa, maar dat is dan ook alles. Prognose: finale

11. San Marino: Je hebt zo van die liedjes die er zo zwaar overgaan dat het terug grappig wordt.  Het probleem als je dit té overtuigend en té goed doet is dat het een beetje zielig wordt en je vooral medelijden krijgt met het amateurisme waarmee ze de best goed zingende Valentina. Het feit ze het woordje ‘facebook’ al hebben moeten vervangen door ‘uh oh’ zegt het zo’n beetje allemaal. Wie weet wordt zo’n rode lantaarn op een dag veel geld waard, San Marino? Prognose: geen finale

12. Cyprus: Alweer eentje die haar vinger enthousiast steekt als het over kandidaat-zomerhit gaat. Het liedje heeft ‘n verdacht hoog Kate Ryan-gehalte en swingt lekker voort volgens de geijkte eurosongformules. Maar iedereen eet wel eens eenheidsworst tussen zijn boterham, niet? Prognose: finale.

13. Denemarken: Een goeie schoenmaker blijft bij zijn leest en dus kiest Denemarken voor een radiovriendelijke popsong. Het heeft hen in het verleden nooit windeieren gelegd en ook nu is het meer dan degelijk. Hoewel Soluna actief solliciteert naar de Barbara Dex-award zingt ze zichzelf vermoedelijk wel naar de finale, zij het zonder veel franje. Prognose: finale

14. Rusland: Schattig! Vooral dat ene kleine omaatje zonder haar tanden die haar laatste memoires aan het verzamelen is vooraleer ze wordt begraven in de kerk die ze met de opbrengst van hun avontuur willen bouwen. Muzikaal is het eerder materiaal voor den bonten avond van Femma, maar scoren doet dit sowieso. Prognose: finale

15. Hongarije: Even naar toilet hollen, je lief een tongzoen draaien, de kinderen in bed steken, de laatste bitterballen uit het frituurvet halen. Dankzij Hongarije kan je het allemaal! Hoewel de man maar licht tegen de toon aanzingt staat hij er vooral bij om de hoop te vullen. Prognose: geen finale

16. Oostenrijk: De groepsnaam laat mij toe om te kunnen zeggen dat er nu 3 minuten ‘shit’ aankomen. Ik snap niet hoe mensen hier hun 3 minutes of fame willen mee halen, of is dit gewoon een dikke middenvinger naar iedereen die zit te kijken? Nou, van mij krijgen ze hem alvast terug . Prognose: geen finale.

17. Moldavië: een latinasfeertje uit Moldavië. Verrassend dat wel! De kerel kan best ‘n stukje zingen en heeft door dat je er met een goed liedje en goede stem alleen niet altijd komt. Dit is een feestje! Prognose: finale

18. Ierland: Jawel hoor. U heeft deze 2 heren al eens eerder bezig gezien. De hyperactieve duracellkonijntjes zijn terug, vermoedelijk omdat ze vooral zichzelf graag bezig zijn. Dit jaar willen ze ook bewijzen dat ze meer kunnen dan alleen maar wat rondspringen. Tweede deelnames zijn zelden een succes en ook nu is het ‘n dubbeltje op zijn kant. Prognose: finale.

Spontane open sollicitatie communicatiemedewerker Bpost

Bpost
tav de communicatiedienst
Postbus 5000
1000 Brussel

Spontane open sollicitatie communicatiemedewerker bij Bpost

Geachte Bpost,

Graag had ik mijn spontane interesse getoond in de functie van medewerker communicatie bij Bpost.Van opleiding ben ik vormingswerker en daarna werkte ik nog de opleiding communicatiewetenschappen af.

Deze ochtend trok ik, zoals steeds, met het tijdschrift van onze vereniging naar het postkantoor in Aalst. Na 10 nummertjes netjes mijn moment af te wachten kreeg ik loket 2 toegewezen. Trots gaf ik alle officiële documenten af die erbij horen en wachtte ik geduldig tot de mevrouw haar tikwerk had ingegeven. Toen ik haar de derde keer het erkenningsnummer van ons tijdschrift zag invoeren voelde ik nattigheid en niet veel later was het zover. “Meneer, uw erkenningsnummer is niet meer geldig. U belt daarvoor best even naar dit nummer in Brussel. Tot zolang kunnen wij uw tijdschrift niet versturen”.

Een tijdschrift heeft als belangrijke eigenschap dat het op tijd verschijnt, dus bel ik even verderop in het kantoor naar het nummer. Gekalmeerd door de rustige wachtmuziek en de keuzemenu’s krijg ik na enkele minuten iemand aan de lijn. Ik leg de situatie uit en krijg alweer muziek te horen terwijl de man in Brussel vermoedelijk ook hetzelfde erkenningsnummer ingeeft in zijn pc.

Intussen valt mijn gsm uit, want mijn belkrediet is er intussen door. Bpost Brussel belt me gelukkig direct terug. “Alles is in orde, mijnheer. Ik zal even met het postkantoor in Aalst bellen. Loket nummer 2, he?”. Enkele ogenblikken later zie ik een nogal opgejaagde mevrouw bellen doorheen het postkantoor. Ze stapt recht op loket 2 af, zie haar even staan overleggen en dan in mijn richting kijken. Intussen hang ik nog altijd aan de lijn met Brusselse wachtmuziek, terwijl hij dan weer aan de lijn hangt met de bewuste opgejaagde mevrouw. Uiteindelijk neemt de mevrouw van Loket 2 over en ik besluit om bij haar aan het loket te wachten. De wachtmuziek begon uiteindelijk toch te vervelen…

Deus Ex Machina! Dankzij het telefoontje zijn ze nu in Aalst op de hoogte van het feit dat vanaf 1 januari de letter ‘P’ als eerste deel van het erkenningsnummer niet meer mag ingegeven worden. Met een lege sim-kaart, 206 tijdschriften armer en een hoop personeelstijd verspild kon ik dan toch het postkantoor verlaten.

Daarom bied ik graag mijn diensten aan. Als voltijdse communicatiemedewerker zou ik niet alleen kunnen bijdragen aan de efficiëntie van uw organisatie. Zo kan ik een brief, mail, … opstellen om iedereen van de nieuwe veranderingen op de hoogte te brengen. Met de euro’s die u in de nieuwe naam Bpost heeft gestoken, zou u mij al minstens een levenlang kunnen betalen. En dit mèt rendement en tevredenheid voor uw klanten.

Om mijn kandidatuur kracht bij te stuur ik u bij interesse graag mijn curriculum vitae. Vanaf 1 maart kan ik in dienst treden.

Met vriendelijke groet,

Karel De Rudder

Feest!

Vanavond is het feest! Het enige wat we nodig hebben is een televisietoestel op één, handen vol chips en glazen vol drank. En als suikerbolletjes op de feesttaart moeten er ook puntenblaadjes voorhanden zijn. Vandaag is het finale van het Eurovisie Songfestival, vanavond is het feest!

Omstreeks 21u worden we ingewijd in de wereld van de plastieken muziek, tandpastaglimlachjes en kleedjes waar ze zelf in de Amsterdamse walletjes zouden van opkijken… What’s on the menu tonight?

01. Finland – Paradise Oskar – Dam da dam

Hier en daar wordt gefluisterd dat deze jongen het gekloonde schaap van Tom Dice is. Maar het origineel is vaak beter dan de kopie. Oskar is nog vertederend, maar lang niet zo geloofwaardig. Blijft dat het een ecoboodschap in een emolied en dus niet met zero zal achterblijven. Prognose: Tussen 15 en 20

02. Bosnië & Herzegovina: Dino Merlin – Love in rewind

Dino is een rasmuzikant die 12 jaar na zijn eerste deelname terug op het podium staat. En net als in 1999 zal de man punten scoren, maar naast de hoofdvogel grijpen. Het nummer is een feelgood-meezinger, met een clevere mix van balkan en westerse klanken. Een oude huppelende man op het podium is grappig en vertederend. Alleen zijn startpositie 2 is ongunstig. Prognose: Tussen 5 en 10

03. Denemarken: A friend in London – New Tomorrow

“Ik heb dat liedje precies al gehoord.. of het trekt toch goed op iets dat ik ken”. Welkom in de wereld van Scandinavische genialiteit! Een vlot in het oor liggend nummer, met de nodige songfestivalclichès (Oh Oh! /Clap Clap/) zonder téveel franjes. Het is een recept waarmee de Denen al regelmatig goed uit de hoek zijn gekomen. Té gewoon om te winnen, té slim om af te gaan. Prognose: Tussen 15 en 20

04. Litouwen: Evelina Sašenko – C’est Ma Vie

Ladies en Gentlemen, we nemen u mee naar het songfestival van decennium geleden. Steek een klok van een stem in een princessenjurk, voeg er wat piano, pauken en strijkers bij en je hebt de basisingrediënten tot Songfestivalmagie. Evelina heeft bijzonder veel weg van België’s Catastrofale Nathalie Sorce in 2000, alleen kan deze haar oubollig nummer wèl zuiver zingen. Leuk dat ze in de finale is geraakt, maar daar houdt het op. Prognose: Tussen 20 en 25.

05. Hongarije: Kati Wolf – What About My Dreams?

Muziek wordt in een studio met computers gemaakt. En dat valt bij Kati uit Hongarije net iets té hard op. Op CD klinkt het allemaal best leuk en modern, maar de uitdaging om het live te brengen ging net iets te ver. De Oost-Europeanen zijn duidelijk aan het experimenteren met Westers klinkende popmuziek (zie Roemenië), maar tussen opnemen en presenteren ligt nog een lange weg. Prognose: tussen 15 en 20

06. Ierland: Jedward – Lipstick

De Ieren zijn een eerste kleine sensatie. Ik geef toe, in eerste instantie vond ik de klaarblijk relatineverslaafde duracellkonijntjes maar niks. Maar in tegenstelling tot hun Hongaarse collega’s weten ze wel het beste uit hun verder rommelige nummer te halen. Ierland koos eens niet voor de traditionele ballade of fluiten met belletjes, maar Dublin 2012 is té hoog gegrepen. Prognose: tussen 5 en 10

07. Zweden: Eric Saade – Popular

Ik blijf het doodzonde vinden dat de onderdanen van Koning Gustav niet voor The Moniker – Oh My God! hebben gekozen. Maar goed, een songfestival zonder homogetint dansnummer zou als een paarse teletubbie zonder sakoche zijn. Eric Saade heeft niet het meest evidente stemgeluid, maar kan zeker met zijn voetjes overweg. De (hopelijk wel) springende glazen wanden zijn een leuke gimmick, maar illustreren dé professionele zielloosheid waarmee dit allemaal geproduceerd werd. Saade’s gillende fanmeisjes krijgen met Verenigd Koninkrijk en Rusland trouwens nog smsdrugs te verwerken. Prognose: tussen 10 en 15.

08. Estland: Getter Jaani – Rockefeller street

Mogelijks maken we hier kennis met een winnaar. Schattig en hip tegelijkertijd, ideaal materiaal voor twintigers (zeg je dat?) en t(hr)eenagers. De korte stijlwissels in het nummer maken dat je geboeid blijft door het verhaal dat Getter brengt. Bovendien zeg je als man ook niet neen als ze de stoel zou willen innemen van je date die net naar toilet is. Mooi totaalplaatje. Prognose: Top 5.

09. Griekenland: Loukas Giorkas Feat. Stereo Mike – Watch my dance

Het songfestival is ook dé plaats om te experimenteren met muzikale mengsels, wie weet vormt 1+1 wel 3? Bij de Grieken mogen ze blij zijn als ze aan 2 komen, vrees ik. Loukas’ Griekse pathos is intrigerend zonder indrukwekkend te zijn, al was dat misschien wel de bedoeling door er Stereo Mike naast te zetten. De rapper brengt wat rommelige strofes in een overigens idyllisch Grieks kader. Goed geprobeerd, maar te licht bevonden. Prognose: tussen 15 en 20.

10. Rusland: Alexey Vorobyov – Get You

Tieneridool 2 komt de macho uithangen. Wie nu de populairste is zal moeten blijken, maar dat hij en zijn Zweedse tegenpool eigenlijk hetzelfde doen bewijst dat ze daar alleen maar staan dankzij enkele uitgekookte marketeers. Maar het werkt en de tienerkamers in Vladivostok, Talinn en Yerevan weten ook weer wat ingespijkerd te krijgen. Alleen heeft Alexey meer ex-sovjetvriendjes. Prognose: Tussen 5 en 10.

11. Frankrijk: Amaury Vassili – Sognu

Alomgeprezen vaandeldragers hebben het meeste kans om met man en muis te vergaan. Frankrijk wordt als het té kloppen land beschouwd en Amaury zal inderdaad de aandacht trekken. De Shrekprinsachtige versie van Bocelli brengt een slim nummer dat (misschien wat ijdel?) inspeelt op tussenapplausjes voor het talent waarmee de man bedeeld is. Zijn favorietenstatus zal televotend europa vermoedelijk verdelen, maar tegenvallen kan het eigenlijk niet. Winnen? Het kan, maar ik zou er toch geen geld opzetten. Prognose: Top 5

12. Italië: Raphael Gualazzi – Madness of Love

Italië is terug! Ook zij zijn een van die belangrijke geldschieters die direct mogen meedoen met de grote mensen. En het moet gezegd, de moedige keuze voor een wat moeilijker stukje jazzmuziek verdient respect. In culturele kringen zal dit worden afgedaan als “té goed voor het festival”, maar een compleet fiasco zie ik Berlusconi hier nu ook niet mee beleven in zijn laatste maanden. Prognose: Tussen 10 en 15

13. Zwitserland: Anna Rossinelli – In Love for a While

De wat zwaardere muziek die net door de Italiaanse buur werd gebracht kan een zegen zijn voor Anna. De Jessica Biel look-a-like brengt een echt feel good-nummer dat je net wèl of niet ‘s morgens door je radio wil laten galmen. Zangtechnisch en visueel zit het allemaal snor. Geen populaire hoogvlieger, maar ook geen toiletmoment. Prognose: tussen 5 en 10

14. Verenigd Koninkrijk: Blue – I Can

Als ik Charles of William zou heten, zou ik er niet al teveel vertrouwen in hebben. Zijn dit soort boysbands niet wat.. jaren ’90? Het nummer is wat ‘opgefleurd’ met synthesizersounds, maar het concept van toen blijft ongewijzigd. Razend benieuwd hoe dit gaat overleven (of scoren?) in 2011. Prognose: Tussen 5 en 10.

15. Moldavië: Zdob si Zdub – So lucky

Groepen die 2 keer meedoen aan het songfestival, ik geloof er meestal niet in. En toch draait het vaak positief uit. Dino uit Bosnië pakt goed uit en ook onze Moldavische vriendjes die vorige keer hun bomma nog mee op het podium sleepten.. boeken nu weer succes. Het nummer is alweer een allegaartje, dat wonderwel goed ‘pakt’. De sterke visuele achtergrond maakt dat je ook het hele nummer geboeid blijft. Een van de aangenamere verrassingen tijdens de halve finales, maar ik vrees toch dat het niks wordt. Prognose: Tussen 15 en 20

16. Duitsland: Lena – Taken by a stranger

Never change a winning team, ook al is het dan een (over)zelfzekere pseudozangeres. Want laat ons eerlijk zijn, Lena beschikt niet over vocale topkwaliteiten. Ze slaagt er wel in om met een nummer te komen dat niet direct als een afkooksel van haar Satellite kan beschouwd worden. Bovendien is het een ijzersterke presentatie met een van de sterkste visuele acts die ik op het festival zag. Lena, The Dark Horse? Het kan… Prognose: Top 5

17. Roemenië: Hotel FM – Change

Aangenaam verrassend Roemenië. Sommigen noemen dit aangenaam radioliedje een outsider, maar zo ver zou ik het niet willen drijven. Het nummer blijft te weinig hangen om tot de kanshebbers gerekend te worden. Binnen het geheel van 25 liedjes dreigt het zelfs te verdrinken. Anderzijds is het wel een goed liedje, zonder veel show… waar het voor sceptici veel te weinig om draait. Krijgen ze lik op stuk? Prognose: tussen 10 en 15

18. Oostenrijk: Nadine Beiler – The Secret Is Love

Als Nadine begint te zingen zou wijlen Walt Disney zijn oren gespitst hebben. Verbaasd zou je niet opkijken mocht je dit in een Pocahontasverhaal hebben gehoord. Naarmate het nummer vordert benut Nadine haar stemkwaliteiten ten volle, soms op het té schreeuwerige af. Eenvoudig, sober en een überklassiek concept dat vermoedelijk nog sterk aanslaat. Of het zich staande kan houden tussen het andere geweld en haar Litouwse conccurrentie valt nog af te wachten, maar haar startpositie is gunstig. Prognose: Tussen 5 en 10.

19. Azerbeidzjan: Ell & Nikki – Running Scared

Ik ga meteen mijn troeven op tafel gooien. Op dit nummer heb ik 2 maand geleden 5 euro ingezet als eindoverwinnaar. Een hedendaags en universeel klinkend nummer, in een romantische setting. Van Azerbeidjan is geweten dat ze binnen de 5 jaar na hun eerste deelname wouden winnen.. dus je kan er vanop aan dat ze alles tot in de puntjes gaan verzorgen. De professionaliteit loopt eraf op het podium, alleen blijken de live stemmen niet altijd wat het moet zijn. Kost hen dat alsnog de overwinning of zorgen hun Sovjetvriendjes voor Bakoe 2012? Prognose?: Winnaar.

20. Slovenië: Maja Keuc – No One

Hier kan ik vrij kort en bondig over zijn. Een degelijk nummer zonder meer met een zangeresje dat mij gerust mag toevoegen op facebook. Ik vrees dat dit wat licht uitvalt in een finale, maar de eerste finaleplaats van Slovenië is toch binnen. Prognose: Tussen 20 en 25.

21. IJsland: Sjonni’s Friends – Coming Home

Ik denk dat iedereen het erover eens is als ik zeg dat dit eerlijk, charmant en aangenaam klinkend is. Je beleeft geen waw-moment, maar lijkt wel 3 minuten in een gezellige bar te zitten met bedampte ruiten terwijl het buiten guur weer is. De molligste is zo guitig en heeft met zijn Udoachtig-klinkende stem de X-factor om ook televoters over de streep te halen. Prognose: tussen 10 en 15

22. Spanje: Lucía Pérez – Que me quiten lo bailao

Spanje is het laatste ‘grote’ land, en in tegenstelling tot de vorige jaren is het al minder amateuristisch. Het is een flinterdun zomerliedje waar je vlot op meewiebelt. Maar het nummer heeft een bijzonder hoog ‘uit het oog, uit het hart’-gehalte. Ik vrees dus voor een nieuwe Spaanse tegenvaller. Prognose: tussen 20 en 25.

23. Oekraïne: Mika Newton – Angel

Laat ons eerlijk zijn, als Mika de zandkunstenares niet mee op het podium en scherm had gezet, had ze nooit de finale gehaald. Vraag blijft of die magie ook een tweede keer in de finale werkt? Het liedje zelf is niet slecht, maar het veertiende uit een dozijn. Al bij al geen hoogvlieger. Prognose: Tussen 15 en 20.

24. Servië: Nina – Caroban

Vrolijke kleuren, een feel good nummer.. maar in onze contreien komt het toch behoorlijk gedateerd over. Of zou dat nu net de definitie van vintage zijn? Ik ben er alleszins niet wild van en keek enigszins verbaasd op toen dat uit de digitale finale-enveloppen tevoorschijn kwam. Prognose: Tussen 15 en 20

25. Georgië: Eldrine – One More Day

Eenzelfde gevoel als bij Servië had ik bij Georgië. Als afsluiter beschikken ze natuurlijk over een mooie startpositie. Er zit nogal weinig lijn in het nogal drukke rocknummer. Bovendien is de sfeerschepping wat vreemd en donker. Waren het de buurvriendjes of ziet televotend europa hier echt wat in? Prognose: Tussen 10 en 15

Als je goed leest zal je merken dat de prognoses niet helemaal zorgvuldig zijn opgesteld dat je nu een perfecte uitslag kan maken. Vermoedelijk heb ik me hier of daar glansloos misrekend.. maar verrassingen zijn deel van de gehele Eurosongervaring. Beleef, lach, drink en laat uw hart slaan!

Nog even en dan kan ik …

- de frigo opentrekken en alleen maar dingen zien die ik lekker vind

- ongestoord telefoneren tijdens ‘Thuis’

- paaseitjes verstoppen op Kerstmis en ze op Pasen ontdekken

- mijn eigen wijn- en bierzolder aanleggen

- een diepvries vol raketijsjes steken

- me niet afvragen wie de afwas liet staan

- mijn favoriete artikel uit de krant knippen

- zonder kleren aan te doen beneden koffie maken

- naar mezelf smsen wanneer ik ga eten.

- alle ananassen uit mijn huis verbannen.

- mijn eurosongdvd open en bloot in de kast zetten.

- jou wakker maken met versgeperst fruitsap.

- …

- de deur hier achter me toe trekken.

Geromantiseerd of realiteit…To be continued anyway!

Dagen zonder vlees!

Met een vrolijk karnavalsnummer (The Moniker – Oh My God!) rij ik ‘s morgens zonder file richting parking ‘Werk’. Geen heerlijker gevoel om Aalst binnen te rijden na zo’n feestperiode. Door mijn autoraampje zie ik de laatste knalgele en roze pruiken naar binnen strompelen. Aalst carnaval zit er weer eens op. De grijze aswoensdag neemt letterlijk alle kleurtjes uit het straatbeeld weg.

Vanaf nu is het Vasten. Wiens ouders thuis een Bijbel in de kast hebben staan kennen het vast wel. 40 dagen lang mag je iets niet doen wat je eigenlijk heel erg leuk vindt. In je boekentas stak als kind plots ook een inschrijvingsbriefje voor het ‘sober maal’. Op een plastic bordje kreeg je dan een bak rijst met kip en curry krijgt. Vaak had ik die middag een veel te volgegeten buik dat hij zelf een beetje pijn deed. Maar dat moest omdat we solidair moesten zijn met de ‘dikke buik kindjes’ in Afrika. Het geld gaat dan naar een schooltje dat ze daar bouwen. Pas later begreep ik dat ze vaak vergaten dat ze ook leerkrachten moesten opleiden, of dat het anders niet zoveel zin had. Een koek om stiekem tijdens de speeltijd op te eten zat er ook al niet in, want van mama en papa mochten we niet snoepen tijdens de Vasten. Gelukkig kregen we na de paasmis van meneer pastoor steevast jetonnekes voor op de botsautookes. Samen met het grote paaseitjeszoektochtmoment hadden we dus iets enorm om naar uit te kijken.

Maar dan komt het moment waarop je zakgeld krijgt en tijdens de Vastenperiode Marsen- en Snickerspapiertjes vindt onder mama’s autozetel. Niet echt fair dat wij niet mogen snoepen en mama wel he? “Ok, we vasten nog in de week.. maar niet meer in het weekend”, en het hek is van de dam. Vanaf dan moesten we enkel maar in de week nog solidair zijn met het Zuiden, dat was gelukkig al minder lastig! En tot op vandaag bleef er eigenlijk niks meer over van het hele vastengebeuren. Tot op vandaag!

Op Feestboek las ik over ‘Dagen zonder Vlees’. 40 dagen zonder vlees, verkleint je ecologische voetafdruk waardoor je bijdraagt tot een beter milieu. Aangezien een slecht milieu eerst de armsten in het Zuiden raakt ben je dus ook nog eens ‘solidair’ met hen. Vlees is dus het moderne snoepje geworden. Een beetje ironisch zat ik dinsdagavond nog aan tafel met de koning van het vlees: de biefstuk! Maar nu was ik met een klik verbonden aan een 40-dagen durend engagement. Ik liet de Martino dus links liggen en koos voor een groentenbroodje (“Gaan we gezond doen?”, vroeg de broodjesmevrouw nog) en een groentenburger ‘s avonds. Nog 39 nachten te gaan, hopelijk zonder rondzwevende bickyburgers (hoewel, is dat eigenlijk wel vlees, Moeder Aarde?)!

Schrijf je in op: http://www.dagenzondervlees.be